کیت فیشر - PT

تست زمان پروترومبین با INR (PT/INR) چیست؟

یک زمان آزمایش پروترومبین (PT) اندازه گیری می کند که چه مدت طول می کشد تا یک لخته در یک نمونه خون تشکیل شود. یک INR (نسبت نرمال بین المللی) یک نوع محاسبه بر اساس نتایج آزمون PT است.

پروتورمبین پروتئینی است که توسط کبد ساخته می شود. این ماده یکی از مواد متعددی است که به عوامل لخته سازی (انعقاد) معروف است. هنگامی که شما یک بریدگی و یا آسیب های دیگر که با خونریزی همراه است روبروی می شوید، بدن با ایجاد لخته خون از خونریزی جلوگیری می کند.

اگر سطح عامل لخته کنندگی کم باشد نمی تواند به خوبی از خونریزی جلوگیری نماید. از طرفی دیگر تشکیل لخته در عروق مغز و قلب خطرناک هستند و منجر به سکته مغزی و قلبی می شوند.

یک آزمایش PT/INR کمک می کند تا بفهمیم آیا خون شما به طور معمول لخته می شود یا نه. همچنین چک می کند تا ببیند اگر از دارویی که از لخته شدن خون جلوگیری می کند استفاده می کنید،‌ آیا درست عمل می کند و میزان دوز مصرفی دارو صحیح است.

نام های دیگر:

زمان پروترومبین

PT protime

مورد استفاده تست زمان پروترومبین PT

تست PT  اغلب در اختلال های خونریزی، موارد زیر تجویز می گردد :

• کنترل بیمارانی که وارفارین مصرف می کنند. (وارفارین دارویی است که برای درمان و جلوگیری از لخته خون استفاده می شود)
• بیماری کبدی
• ترومبوفیلی، یا لخته شدن بیش از حد
• هموفیلی، یا ناتوانی ایجاد لخته طبیعی
• لخته شدن غیر عادی
• خونریزی غیر عادی
• بیمارانی که به زودی عمل جراحی خواهند شد
• بیماران با مشکلات کبدی
• کبودی به راحتی
• خونریزی بینی شدید و غیر عادی
• دوره های قاعدگی غیرمعمول و شدید
• کمبود ویتامین K. ویتامین K نقش مهمی در لخته شدن خون دارد.

چه کسانی وارفارین مصرف می کنند؟

آزمایش لخته خون PT برای مصرف کننده گان وارفارین به طور منظم و دورای انجام می شود. چرا که دوز مصرفی وارفارین وابسته به نتایج این تست بوده و تجویز اشتباه خطرات جبران ناپذیری به همراه خواهد داشت. اما، چه کسانی ملزم به مصرف وارفارین و کنترل لخته شدن خون خود هستند:

• افرادی که عوامل و علائم بروز سکته مغزی دارند نظیر ابتلا به فیبریلاسیون دهلیزی هستند.
• کسانی که نیاز به پیش گیری از ایجاد لخته و یا درمان لخته ایجاد شده را سپری می کنند، بیمارانی که دچار ترومبوز ورید عمقی و آمبولی ریوی شده اند از این دسته بیماران محسوب می گردند.
• کسانی که تحت عمل جراحی قلب از دریچه مکانیکی قلب مصنوعی استفاده می کنند. این بیماران لازم است تا پایان عمر از داروی وارفارین استفاده کنند.

پزشک با استفاده از نتایج تست زمان پروترومبین PT، مشخص می کند که چه دوزی از وارفارین باید مصرف شود. مصرف کمتر از دوز مناسب وارفارین، خطر لخته شدن خون را افزایش داده و برعکس مصرف بیش از حد بیمار را در معرض خطر خونریزی جدی قرار می دهد.

نکات ایمنی در مصرف وارفارین

افرادی که تحت درمان با وارفارین هستند باید نکات ایمنی مختلفی را مورد توجه قرار دهند تا در اثر ایجاد لخته خون سلامتی آن ها تحدید نشود. به برخی از این موارد در زیر اشاره شده است:

• از نوشیدن مقادیر زیاد الکل در مدت زمان کوتاه (مثلاً با یک وعده غذایی) اجتناب کنند زیرا این می تواند بر INR تأثیر بگذارد و خطر آسیب و خونریزی جدی را افزایش دهد.
• وارفارین با تعدادی از داروها، گیاهان و ویتامین ها تداخل دارد و لازم است از مصرف توام آن ها اجتناب کرد. بهتر است وارفارین با شیرین بیان سیاه، زغال اخته، سیر، چای سبز، گریپ فروت مصرف نشود.
• داروی وارفارین درست در تایم مشخص مصرف نمایید. تغییر نحوه مصرف وارفارین بر عملکرد آن در بدن تاثیر دارد. وارفارین یک بار در روز، معمولا در شب مصرف می شود.
• وارفارین ممکن است در بروز مشکلات کلیوی تاثیرگذار باشد، لذا در صورت وجود خون در ادرار، کاهش ادرار، انقباض عضلانی، حالت تهوع، افزایش سریع وزن، تشنج، بی حالی، تورم صورت، مچ پا، یا دست ها، یا خستگی یا ضعف غیرعادی، فوراً با پزشک خود مشورت کنید.
• در صورتی که برای مداوای بیماری دیگری به پزشک مراجعه کردید، لازم است به او بادآوری کنید که داروی وارفارین مصرف می کنید.
• به طور منظم آزمایش تست زمان پروترومبین PT را انجام دهند.

علائم یک اختلال لخته شدن عبارتند از:

مشاهده یک و یا چند علامت از علائم زیر می تواند به معنی لخته شدن باشد.

• درد پا یا لطافت
• تورم پا
• قرمزی یا رگه های قرمز روی پاها
• مشکل تنفس
• سرفه
• درد قفسه سینه
• ضربان قلب سریع

انواع آزمایش‌های انعقاد خون

شرح تست زمان پروترومبین PT

PT / INR تست

آزمایش خون خاصی که برای اندازه گیری زمان لازم برای لخته شدن خون استفاده می شود، آزمایش زمان پروترومبین، یا پروتیم (PT) نامیده می شود. PT به عنوان نسبت عادی شده بین المللی (INR) گزارش شده است.

INR یک محاسبه بر اساس نتایج یک آزمایش PT است و برای نظارت بر افرادی که با داروی ضد انعقاد وارفارین تحت درمان قرار می گیرند استفاده می شود.

آزمایش ممکن است بر روی یک نمونه خون از وریدی (از ساعد) یا نوک انگشت انجام شود.

نتیجه آزمایش

منفی: اگر هموگلوبین داسی وجود نداشته باشد، محلول شفاف تا کمی کدر خواهد بود. خطوط روی قفسه خواندن لوله به راحتی از طریق محتویات لوله قابل مشاهده است.

مثبت ضعیف: تمایز بین نمونه‌های مثبت ضعیف و نمونه‌های منفی تنها به ارزیابی ذهنی بستگی دارد. برخی نمونه ای دارای محلول کمی تیره هستند به طوری که خطوط مدرج به خوبی دیده نمی شوند. ممکن است برخی آن را منفی بدانند.

همه نتایج مثبت یا مشکوک باید با الکتروفورز هموگلوبین بیشتر ارزیابی شوند.

مثبت: اگر هموگلوبین S یا هر هموگلوبین داسی شکل دیگری وجود داشته باشد محلول کدر می شود. خطوط هنگامی که محتویات لوله را مشاهده کنید، روی قفسه خواندن لوله به وضوح قابل مشاهده نخواهد بود. تمام نتایج مثبت یا مشکوک باید با الکتروفورز هموگلوبین بیشتر ارزیابی شوند.

از منابع سایت های مرجع :

اتحاد ملی مبارزه با لخته خون stoptheclot.org

hematology.org